مرغ ماهی خوار دیگه پیر شده بود،نمی تونست مثل دوران جوونیش ماهی بگیره.واسه اینکه از گرسنگی تلف نشه،یه نقشه کشید ، اومد کنار برکه وبا صدای بلند گفت : ماهیای عزیز، من همین نزدیکی آ برکه ای رو می شناسم که ازین برکه پرآب تر وزلال تره. اجاره خونه هاشم خیلی پایینه ، تازه پول پیشم نمی گیرن... هر کی بخواد ، من حاضرم تو منقارم بذارم و ببرمش اون برکه هه... .
ماهی آ که از گرونی واجاره خونه های سنگین داشت جونشون در می اومد ، از خوشحالی نزدیک بود بال درآرن.همه قبول کردن که هیچ ، تازه واسه رفتن کار به قرعه کش ام کشید. ماهی خوارم ای ن وسط هر روز چاق تر می شد وتو دلش می گفت :
عجب حالی می کنن ، کسایی که تو خط مسکننو ، انبوه سازی و الباقی قضایا ... .
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386ساعت 17:55 توسط افشین امیری ججین
|
دئیرلر، چوخداندی منی سنده ن آئیریپ لار
یدی ائشیت سوزومی؛
چوپان دروغگو هر روز داد می زد : " گرگ آمد ... گرگ آمد " . وقتی مردم ده می رسیدن؛ می زد زیر خنده می گفت : عجب آدمای ساده ای هستین ، بازم گول خوردین . دیگه همه از دستش عاصی شده بودن ... .یه روز صبح وقتی دوباره همه تو صحرا جمع شدن و شاهد اتفاق همیشگی بودن ؛ یکی از اهالی روستا گفت : الهی که به درد پینوکیو دچار شی ... چوپان بازم بلند زد زیر خنده ...
