مجموعه یادداشت ها و خاطرات روزانه
بانوی دو عالم.صدیقه کبری.نمی دانم چه بگویم یا چه بنویسم از آنچه کشیده ای.من تنها وتنها شنیده ام.شنیده ام از سختی ها ورنج هایی که دیده ای.برایم گفته اند:کودکی ات با رنج پدر برای مبارزه با جهالت عجین شد.زمانی در غم مادر به سوگ نشستی وهنوز جسم پاک پدرت بر خاک ننشسته بود که خیانت سقیفه رقم زده شد
بارکش غم علی بودی که تنها یادگار پدرت -فدک - راادعا کردندودر آن کوچه تاریک بی حیاناجوانمردانه صورت مبارکت را سیلی زدند.لب گزیدی وشدی سنگ صبور قرآن زمان
کودکانت را آموختی ومادری نمونه گشتی.حسنت جلوه صبر بود،حسین ایثار وزینب شکیبایی.روزی که برای بردن یگانه عدالتت آمدند،عاشقانه خویشتن را به روی در افکندی.استخوانهایت را شکستند ومسمار ریا ونفاق بر بدن مبارکت یادگار کردند.چشمان طفلانت را نظاره می کردی ومی دانستی که به این مردم وفایی نیست.چه آرام وعاشقانه رفتی وبرای ما یاس کبود گشتی
از تو برایم گفتند از نامردی ها وصبر تو.نمی دانم ام ابیها بودی یا مادر رنج؟
این روزها روزهای توست.ایام فاطمیه.فاطمه قهرمان غم.ایام به نام نیکوی تو مزین گشته.دیدم نامت را هم زیر سوال می برند! میپرسم چه فرقی هست میان اینها وآنها.آنجارقیه ات را در کنج خرابه در بستر مرگ نهادند،بدن حسینت را لگد کوب سم اسبان کردند،سم در گلوی رضایت ریختند واینجا کلید آغاز این بی حرمتی ها را زدند.آن زمان استخوانهایت را شکستند واینک حرمتت را. خواستم چیزی بگویم اما... این بار می سپارم به دست خودت
اگر آبی بر شاخ وبرگش نمی زنیم
یاس کبود را کبودتر نکنیم
پروردگارا ! اگر دفاع از ارزشهایت گناه است، اینک این گناهکارت رادریاب
| set as your home page |